De hoge energieprijzen zorgen voor onzekere tijden voor tuinders in de glastuinbouw. Waar jaarrond chrysanten telen tot voor kort de normaalste zaak van de wereld was, ligt dat nu wel anders.
Het is gebruikelijk om jaarlijks tijdens de wisseling van de teelt te stomen, maar dat is nu nagenoeg onbetaalbaar geworden. Bovendien is ook het warm houden van de kassen in de winterperiode in veel gevallen zo kostbaar geworden dat het niet meer opweegt tegen de opbrengst van de chrysanten.
Dit alles was reden genoeg voor Kiepflower om van de nood een deugd te maken en het over een andere boeg te gooien.
Kiepflower teelt nu alleen nog de chrysanten die al verkocht zijn aan de retail. Hierdoor blijft er tot in het nieuwe jaar één kas leeg liggen. In het eerste deel (1ha) is nu groenbemester gezaaid, vertelt Marinus Kiep van Kiepflower. Hij kwam op dit idee dankzij schoonfamilie die in de akkerbouw zit. Daar is al jarenlange ervaring met het inzetten van groenbemesters tegen aaltjes. “Stomen is duur, maar we moeten toch iets doen om de aaltjes in balans te krijgen en de nieuwe teelt straks goed te starten”. Het toepassen van groenbemesters in de kas ziet hij dus als mogelijke oplossing.
In (telefonisch) overleg met Jan Pieter Bijnagte, akkerbouwspecialist bij van Iperen, is besloten om een mengsel van Bladrammenas en zwaard herik te zaaien. Het standaard aaltjesmengsel Nemaredux zou onder glas te snel in het zaad schieten. “Met een kunstmestverstrooier is een mix van bladrammenas, zwaardherik en gele mosterd gestrooid op licht gefreesde grond. Deze keuze is gemaakt voor aaltjes resistente rassen, waarbij de zaadvorming pas laat optreedt. Hierbij wordt de groenbemester voor de zaadvorming geklepeld om uitzaaiing te voorkomen. Gele mosterd is toegevoegd door de nawerking op aaltjes in de bodem na het klepelen”.
De komende weken wordt gemonitord hoe de groenbemester ontwikkelt, de ontwikkeling van de bodem en welke bovengrondse insecten er ontwikkelen. Het is pionieren en kijken naar nieuwe mogelijkheden in een tijd dat het kan.
Kennis & Nieuws
Droge zomers, strengere milieuregels, hoge voerprijzen en een groeiende behoefte aan zekerheid over ruwvoer van eigen land. Het zijn uitdagingen waar melkveehouders steeds vaker mee te maken krijgen. Tegelijkertijd liggen er kansen in technieken die in andere sectoren al langer hun waarde hebben bewezen. Eén daarvan is fertigatie: het ondergronds en gelijktijdig toedienen van water en nutriënten.
Vanwege de noodzaak om de gewasbescherming te verduurzamen en zowel bekende als nieuwe ziekten en plagen het hoofd te bieden, komt de lat voor adequate monitoring en preventie steeds hoger te liggen. Dat vergt extra inzet op scouten, kennis en praktische hulpmiddelen.
