“Die datum is belangrijker dan onze trouwdag!”

Op 15 december 2020 tekenden Peter en Melissa Geerse het contract waarmee zij het akkerbouwbedrijf met minicamping aan de rand van het Zeeuwse Biggekerke overnamen van Piet en Addy Lampert. Een unieke plek, vlak achter de duinen, op vijf minuten afstand van het strand. Voor het jonge echtpaar werd een droom werkelijkheid. Melissa: “Die datum is voor ons nog belangrijker dan onze trouwdag.”

Zo’n tien jaar geleden begon Piet Lampert na te denken over de toekomst van zijn bedrijf. “Wanneer ga je stoppen en ga je het bedrijf dan verkopen? We hebben geen kinderen en in de familie had niemand belangstelling. Maar aan wie ga je het dan verkopen en waarom? Het leek mij niets om straks op een grote zak geld te zitten.” Piet nam het akkerbouwbedrijf van zijn vader in 1991 over. Toen zijn schoonvader, die ook akkerbouwer was, op jonge leeftijd overleed, werd ook die grond aan het bedrijf toegevoegd. “Daarmee kwamen we ineens op zo’n zestig hectare, een verdubbeling van het areaal. Voorheen teelde ik ook blauwmaanzaad en veldbonen, maar die teelten werden te intensief voor de omvang van het bedrijf. Alleen de traditionele akkerbouwgewassen bleven over.” In het begin telde de minicamping vijf tot acht plaatsen. In de loop van de tijd breidde dat uit naar 25. Addy deed de camping, Piet de akkerbouw.

Een opvallende loonwerker  

In het begin werkte de vader van Piet nog volop mee in het bedrijf. Toen dat niet meer ging, maakte Piet steeds vaker gebruik van een loonwerkbedrijf uit de buurt. Die stuurde vaak dezelfde loonwerker, Peter Geerse. Peter: “Ik liep al bij dat loonwerkbedrijf toen ik nog maar negen was. Ik deed er allerlei klusjes. Later deed ik er werk als zzp’er en zo kwam ik ook op het land van Piet.” Piet: “Het viel me op dat die jongen op en top boer was. Als ik hem aan het werk zag, dacht ik vaak: ‘Zo zou ik dat ook doen’.” Langzamerhand groeide bij Piet het idee dat Peter wel eens de perfecte kandidaat zou kunnen zijn om het bedrijf over te nemen. Hij stapte naar de loonwerker om over het idee te praten. Die was meteen positief. En ook Addy reageerde enthousiast: “Ik vond het een geweldig idee. Anders zou het bedrijf gewoon verdwijnen en zaten wij met een hoop geld. Daar word je niet gelukkig van. Wel  ook leuk zou vinden. De minicamping vraagt bijvoorbeeld veel tijd en aandacht.”

Een eigen boerderij?  

Peter en Melissa wisten niets van de plannen van Piet en Addy, maar droomden samen al wel van een eigen boerderij. Melissa, die ook afkomstig is van een agrarisch bedrijf en de studie ‘Management van de leefomgeving’ aan de HAS had afgerond: “We waren met vakantie toen Peter zei: ‘Voordat we dertig zijn, wonen we op onze eigen boerderij’. Waarop ik dacht: ‘Droom jij maar lekker verder.’” Peter: “Mijn vader heeft ook een boerderij, maar die is te klein om van te leven, laat staan dat mijn jongere broer en ik daar in de toekomst van zouden kunnen bestaan. Maar boer wilde ik worden, hoe dan ook.” Tot hun grote verrassing werden Peter en Melissa uitgenodigd om een avondje met de Lamperts te komen praten. Of ze er misschien voor voelden om in de toekomst het bedrijf over te nemen? Peter: “Dat moment vergeet ik nooit meer.” Al snel werden de eerste afspraken gemaakt en kwamen ze bij Piet en Addy in de maatschap. Piet: “De eerste vijf jaar hebben we samengewerkt om elkaar beter te leren kennen. Peter en Melissa werkten toen beide 4 dagen buiten de deur.” Na de overname heeft Piet langzamerhand een stap teruggedaan en helpt hij alleen nog tijdens de pieken. Piet: “Ze hebben het op de rit en dat is heel fijn om te zien. Financieel was het geen eenvoudige opgave, maar een accountantskantoor uit Goes heeft de overname op een voortreffelijke manier begeleid. Ik had voor het proces vijf jaar uitgetrokken. In die tijd moesten we het rond zien te krijgen. En dat is gelukt.” Melissa tegen Piet en Addy: “Jullie hebben ons het vertrouwen gegeven. Dat is zo bijzonder! Het gaat om jullie levenswerk dat wij nu voort mogen zetten. Het is nog steeds alsof we dromen.”

Een bijzondere camping  

Hoewel Peter zich vooral richt op de akkerbouw, is hij ook steeds meer betrokken bij de minicamping. Melissa: “We hebben de camping verder gemoderniseerd en omgebouwd tot een ‘adults only’-camping met hele ruime plaatsen. Er zijn hier in de omgeving genoeg familiecampings. Met dit concept weten wij ons te onderscheiden en dat wordt door onze gasten gewaardeerd.” Ook duurzaamheid staat hoog in het vaandel op de camping. Peter: “Wij vinden duurzaam ondernemen erg belangrijk. Niet omdat het moet, maar omdat we het zelf willen. akkerbouwbedrijf. “Met de camping verdienen we onze boterham, het beleg komt van de akkerbouw. Op den duur willen ze het hele jaar open zijn.” Elk seizoen organiseren Peter en Melissa excursies voor de campinggasten. “We fietsen dan een rondje langs de gewassen. Op die manier kunnen we mensen het eerlijke verhaal vertellen over onze sector. Ik kan dan ook vertellen hoe duur gewasbeschermingsmiddelen en meststoffen zijn, en dat we die dus echt niet zomaar gebruiken. We zetten alleen de middelen in die we echt nodig hebben en dat zijn bij voorkeur groene middelen.”

Zuinig op de bodem  

Als het om de uitdagingen van deze tijd gaat, dan is dat voor Peter niet de regelgeving. Daar moet je gewoon in mee bewegen, aldus de jonge boer. Lastiger heeft hij het met de klimaatverandering, vooral het extreme weer waar we in Nederland steeds vaker mee te maken hebben. “Een paar weken geleden heb ik de bieten gerooid. Het land was veel te nat, maar er moest geleverd worden. En dan rijd je je land kapot. Dat doet echt pijn. Ik ben heel zuinig op mijn land. Daar moet je met fluwelen handschoenen mee omgaan.” Piet: “Vroeger hielden we ons daar nauwelijks mee bezig. Kunstmest, gewasbeschermingsmiddelen en mechanisatie daar draaide alles om. Nu komen we erachter dat het einde van die aanpak in zicht is. Dat we moeten veranderen. En dat is deze jonge ondernemers wel toevertrouwd.” Peter: “We hebben voor het tweede jaar tarwe verbouwd op een perceel dat eerder volledig was uitgeput door een akkerbouwer uit de buurt. Door veel aandacht te besteden aan de bodem zie je dat die zich langzamerhand herstelt. Zo was de opbrengst van dit jaar verdubbeld ten opzichte van de vorige teelt.” Naast aardappelen, suikerbieten en graszaad verbouwt hij het liefst wintergerst. Dat komt vroeg van het land waardoor er nog tijd is voor een groenbemester. Het gras laat hij twee jaar staan, zodat de bodem tot rust kan komen. Daarnaast heeft Peter gekozen voor niet-kerende grondbewerking. “Regeneratieve landbouw is ons doel. Zo is het onze wens dat de hoeveelheid kunstmest die we gebruiken over tien jaar gehalveerd is. We kiezen bewust voor vaste mest en groenbemesters om de bodemkwaliteit zo hoog mogelijk te krijgen en zoveel mogelijk stikstof in de bodem op te slaan.”

Blij en dankbaar  

Piet kijkt met veel waardering naar wat er op zijn vroegere bedrijf gebeurt. “Het is geweldig hoe ze het samen aanpakken. Ik vind het knap dat zij die uitdagingen aangaan. Prachtig om dat mee te kunnen maken en te zien wat ze de afgelopen jaren hebben aangepakt. Naast de verduurzaming van de camping, hebben ze ook een wasplaats voor het materieel om te voorkomen dat resten van gewasbeschermingsmiddelen, olie en andere belastende stoffen in het oppervlaktewater terechtkomen of bodemverontreiniging veroorzaken. Dat is een serieuze investering. Vandaar dat ze de wasplaats ook verhuren aan collega-boeren uit de omgeving.”

Christiaan durft vragen te stellen

Christiaan Maljaars is namens Van Iperen de adviseur van het bedrijf. Peter waardeert dat hij vragen durft te stellen. “Niet meepraten, maar kritisch zijn in wat ik doe. Hij is echt bij ons bedrijf betrokken.” Christiaan is op zijn beurt onder de indruk van Piet en Addy en hun bereidheid om het bedrijf over te doen aan iemand van buiten de eigen familie. “Er zijn genoeg jonge mensen met ambitie, maar dan moeten ze wel de kans krijgen. Ik hoop dat dit verhaal een vervolg krijgt. Dat het andere boeren aan het denken zet, zodat meer jonge ondernemers de kans krijgen hun droom om boer te worden waar te maken. De sector heeft mensen als Peter en Melissa nodig.”